Part 2
“ప్లీజ్… మీరలా అనొద్దు…” ఎక్కడ ఛాన్స్ మిస్ అవుతుందో అని కంగారుగా అన్నాను. “ఇందాక చెప్పినట్టు రాత్రికి కుదరకపోవచ్చు… ప్లీజ్ జరిగిందేదో జరిగింది, ఇంతటితో ఆగిపోతే బావుంటుంది” అంది ఉమ. నన్ను ఏడిపించటానికి అంటుందో లేక నిజంగా అంటుందో ఒక్కక్షణం అర్థం కాలేదు. “పర్లేదులేండి… మిమ్మల్ని ఆడ్రస్సులో చూసైనా తరిస్తాను” ఆశగా అన్నాను. “మావారు మీరిచ్చినవి చూసారంటే ఏం సమాధానం చెప్పాలి” అంది ఉమ. తన గొంతులో కోపం కాకుండా ఆటపట్టించటం గమనించి “మీరు వేసుకున్నాక… నాచేతులతో నేనే విప్పి తీసేసుకుంటాను లేండి” అన్నాను. “ఇక వేసుకోవడమెందుకు… ఇప్పుడే తీసుకెళ్ళండి” చిలిపిగా సమాధానమిచ్చింది ఉమ. “అయ్యో… భలేవారే, మీరు వేసుకున్నాక తనివితీరా తృప్తిగా చూసి… నాచేతులతో వాటిని తీసీ, మీగుర్తుగా దాచుకుంటాను” నేనూ చిలిపిగానే జవాబిచ్చాను.
“ఏంచూస్తారే… తనవితీరా తృప్తిగా?” సన్నగా నవ్వుతూ అడిగింది ఉమ. “చెపితే ఎలా తెలుస్తుంది… చేయించుకుంటే తెలుస్తుంది” నేనూ తన నవ్వుతో శృతి కలుపుతూ అన్నాను. “సరే… చూస్తానుగా” అన్న తన మాట వినగానే… ఎక్కడలేని హుషారు వచ్చేసింది నాకు. “కొంచెం త్వరగా కరుణించాలి దేవిగారు” అన్నాను. “పాప గరించే నాభయమంతా… అదీకాక ఎవరికన్నా తెలుస్తుందేమో అనికూడా భయమేస్తోంది” టెన్షన్ పడటం గమనించాను. “ఉమా… నేనిది అలుసుగా తీసుకుని నీకెటువంటి ఇబ్బంది తీసుకురాను. ప్లీజ్ ట్రస్ట్ మి” అని తనకి నమ్మకం కలిగేలా మాట్లాడను. “సరే… నేనే ఫోన్ చేస్తాను… వుంటామరి” అని ఫోన్ పెట్టేయబోతుంటే “ఒక్కమాట… నేనిచ్చినవి వేసుకుంటారుగా…?” ఆత్రుతగా అడిగాను. “అబ్బా… ప్లీజ్” అంటూనే సమాధానం చెప్పకుండానే ఫోన్ పెట్టేసింది ఉమ.
వెంటనే ప్యాంటుషర్టు తీసేసి… కొత్తగా కొన్న oxo బనియన్డ్రాయర్ వేసుకుని వాటిమీద బ్లూ అండ్ వైట్ షార్ట్స్, వైట్ షర్టు వేసుకున్నాను. తన ఫోన్ కోసం ఎదురుచూస్తూ… రిమోట్ తీసుకునిటీవీ ఛానల్స్ మార్చుతూ కూర్చున్నాను. గంటపైగా దాటింది సమయం. తననుంచిఫోన్ కాల్ ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురుచూస్తూ మాటిమాటికి మొబైల్ వైపు చూస్తుంటేపిచ్చెక్కిపోతోంది. 11.30 దాటుతుండగారింగైంది ఫోన్. తీరా చూస్తె గుండె ఆగినంతపనైంది. ఫోన్ చేస్తోంది ఉమ కాదు… తనభర్త చేస్తున్నాడు. ఒక్కసారిగా చెమటలుపట్టిన ఫీలింగ్. లిఫ్టు చేయటానికి ధైర్యంచాలలేదు నాకు. రింగు వచ్చీ వచ్చిఆగిపోయింది. వెంటనే మళ్ళీ మోగింది మొబైల్…ఏం వినాల్సివస్తుందో అనుకుంటూ లిఫ్టు చేశాను. “హలో…”అన్నాను నెమ్మదిగా. “ఆ…నేనే… ఏంచేస్తున్నావ్” అన్నాడు తన భర్త. “టీవీ చూస్తున్నాను…ఏంటి సంగతి, బయలుదేరుతున్నవా… ఈ టైములో ఫోన్ చేసావ్” అన్నాను. “చెప్పాగా నీకు, రేపు రాత్రి బయలుదేరుతానుఅని… ఏం లేదూ, ఉమ నాకు ఫోన్ చేసింది ఇప్పుడు” అన్నాడు. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది ఆమాటవినగానే. మాట్లాడకుండా వింటున్నట్టు అలానేవుండిపోయాను. “తనకి తలనొప్పిగా ఉందంట…భరించలేకున్నా, ఏమన్నా టాబ్లెట్ వుంటే నిన్ను అడగమని నాకు ఫోన్ చేసింది”అన్నాడు. ఆమాట వినగానే నాలో టెన్షన్ఎగిరిపోయి పెదవులపై చిరునవ్వు వెలిసింది. “అయ్యో…దానికే నీకు ఫోన్ చేయాలా… నన్ను అడిగితె సరిపోతుంది కదా” అన్నాను. “అదే నేను చెప్పాను… కాని ఈ టైములో తనొచ్చి నిన్నుఅడగటం బావుండదని నాకు ఫోన్ చేసింది… ఏమనుకోకుండా కొంచెం ఏదన్నా తలనొప్పి టాబ్లెట్ వుంటే ఇచ్చి రాకూడదూ” అన్నాడు. “నాదగ్గర సారిడాన్ వుంది, ఇప్పుడే ఇచ్చోస్తాను”అన్నాను. “ఓకే… థాంక్యూ, వుంటాను మరి…గుడ్ నైట్” అన్నాడు. “ఓకే… గుడ్ నైట్”అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాను.
ఆడది రంకు చేయాలనీఅనుకోవాలే గాని ఆవిషయం గడపకి కూడా తెలియకుండా చేస్తుంది అన్న సామెత నిజమేఅనిపించింది. ఇంత రాత్రివేళ ఎవరన్నా ఉమఇంట్లోకి నేను వెళ్లటం చూసి, తన భర్తకి తెలిపినా అతనికి అనుమానం రాకుండా తను పన్నినఎత్తుగడకి మనసులో ప్రశంసించకుండా వుండలేకపోయాను. తన భర్త నుంచి వచ్చిన ఫోనే నన్ను రమ్మని పిలిచినట్టు భావిస్తూ… టీవీ,ఫ్యాను, లైట్లు మొత్తం ఆఫ్ చేసి నైట్ లాంప్ ఒకటి ఆన్ చేసి బయట లాక్ చేసుకునిసరాసరి ఉమ ఫ్లాట్ చేరుకొని డోర్ కొడదామని టచ్ చేసానో లేదో… లోపల లాక్ వేయలేదుఅనుకుంటా. తలుపు కొద్దిగా తెరుచుకుంది. లోపలికి వస్తూనే తలుపు మూసేశాను. లాక్ అయిపొయింది డోర్. ఫ్లోరోసెంట్ ట్యూబ్లైట్ వెలుతురులో ముందుగదివెలిగిపోతోంది. గదికి అనుకుని ఎడమవైపురెండు బెడ్రూంలు, కుడివైపు మొదట వంటగది, టాయ్లెట్ – బాత్రూం, వాటి వెనుక బాల్కనీవున్న డబల్ బెడ్రూం ఫ్లాట్ అది. ముందుగదిలోఉమ కనిపించలేదు. మొదటి బెడ్రూం బయటగడిపెట్టి వుంది. రెండవ బెడ్రూం తలుపుఓరగా తెరిచి వుంది. నెమ్మదిగా తలుపునెట్టాను. బెడ్ లాంప్ వెలుగుతోంది. బెడ్ మీద అపర రతీదేవిలా… వీపు భాగం నావైపువుండేలా ఒకపక్కకి తిరిగి పడుకుని వుంది ఉమ. నేను తనకి వేసుకోమని ఇచ్చిన పింక్ ఎంబ్రాయిడరీ వర్కు తెల్లచీరలో వున్న తననిచూడగానే నా మతి గతి తప్పింది. ఎర్రరంగు జాకెట్… దానిమీద నల్లచుక్కలడిజైను… జాకెట్టు చీర మధ్య తన నడుము భాగం నన్ను వెర్రేత్
“ప్లీజ్… మీరలా అనొద్దు…” ఎక్కడ ఛాన్స్ మిస్ అవుతుందో అని కంగారుగా అన్నాను. “ఇందాక చెప్పినట్టు రాత్రికి కుదరకపోవచ్చు… ప్లీజ్ జరిగిందేదో జరిగింది, ఇంతటితో ఆగిపోతే బావుంటుంది” అంది ఉమ. నన్ను ఏడిపించటానికి అంటుందో లేక నిజంగా అంటుందో ఒక్కక్షణం అర్థం కాలేదు. “పర్లేదులేండి… మిమ్మల్ని ఆడ్రస్సులో చూసైనా తరిస్తాను” ఆశగా అన్నాను. “మావారు మీరిచ్చినవి చూసారంటే ఏం సమాధానం చెప్పాలి” అంది ఉమ. తన గొంతులో కోపం కాకుండా ఆటపట్టించటం గమనించి “మీరు వేసుకున్నాక… నాచేతులతో నేనే విప్పి తీసేసుకుంటాను లేండి” అన్నాను. “ఇక వేసుకోవడమెందుకు… ఇప్పుడే తీసుకెళ్ళండి” చిలిపిగా సమాధానమిచ్చింది ఉమ. “అయ్యో… భలేవారే, మీరు వేసుకున్నాక తనివితీరా తృప్తిగా చూసి… నాచేతులతో వాటిని తీసీ, మీగుర్తుగా దాచుకుంటాను” నేనూ చిలిపిగానే జవాబిచ్చాను.
“ఏంచూస్తారే… తనవితీరా తృప్తిగా?” సన్నగా నవ్వుతూ అడిగింది ఉమ. “చెపితే ఎలా తెలుస్తుంది… చేయించుకుంటే తెలుస్తుంది” నేనూ తన నవ్వుతో శృతి కలుపుతూ అన్నాను. “సరే… చూస్తానుగా” అన్న తన మాట వినగానే… ఎక్కడలేని హుషారు వచ్చేసింది నాకు. “కొంచెం త్వరగా కరుణించాలి దేవిగారు” అన్నాను. “పాప గరించే నాభయమంతా… అదీకాక ఎవరికన్నా తెలుస్తుందేమో అనికూడా భయమేస్తోంది” టెన్షన్ పడటం గమనించాను. “ఉమా… నేనిది అలుసుగా తీసుకుని నీకెటువంటి ఇబ్బంది తీసుకురాను. ప్లీజ్ ట్రస్ట్ మి” అని తనకి నమ్మకం కలిగేలా మాట్లాడను. “సరే… నేనే ఫోన్ చేస్తాను… వుంటామరి” అని ఫోన్ పెట్టేయబోతుంటే “ఒక్కమాట… నేనిచ్చినవి వేసుకుంటారుగా…?” ఆత్రుతగా అడిగాను. “అబ్బా… ప్లీజ్” అంటూనే సమాధానం చెప్పకుండానే ఫోన్ పెట్టేసింది ఉమ.
వెంటనే ప్యాంటుషర్టు తీసేసి… కొత్తగా కొన్న oxo బనియన్డ్రాయర్ వేసుకుని వాటిమీద బ్లూ అండ్ వైట్ షార్ట్స్, వైట్ షర్టు వేసుకున్నాను. తన ఫోన్ కోసం ఎదురుచూస్తూ… రిమోట్ తీసుకునిటీవీ ఛానల్స్ మార్చుతూ కూర్చున్నాను. గంటపైగా దాటింది సమయం. తననుంచిఫోన్ కాల్ ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురుచూస్తూ మాటిమాటికి మొబైల్ వైపు చూస్తుంటేపిచ్చెక్కిపోతోంది. 11.30 దాటుతుండగారింగైంది ఫోన్. తీరా చూస్తె గుండె ఆగినంతపనైంది. ఫోన్ చేస్తోంది ఉమ కాదు… తనభర్త చేస్తున్నాడు. ఒక్కసారిగా చెమటలుపట్టిన ఫీలింగ్. లిఫ్టు చేయటానికి ధైర్యంచాలలేదు నాకు. రింగు వచ్చీ వచ్చిఆగిపోయింది. వెంటనే మళ్ళీ మోగింది మొబైల్…ఏం వినాల్సివస్తుందో అనుకుంటూ లిఫ్టు చేశాను. “హలో…”అన్నాను నెమ్మదిగా. “ఆ…నేనే… ఏంచేస్తున్నావ్” అన్నాడు తన భర్త. “టీవీ చూస్తున్నాను…ఏంటి సంగతి, బయలుదేరుతున్నవా… ఈ టైములో ఫోన్ చేసావ్” అన్నాను. “చెప్పాగా నీకు, రేపు రాత్రి బయలుదేరుతానుఅని… ఏం లేదూ, ఉమ నాకు ఫోన్ చేసింది ఇప్పుడు” అన్నాడు. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది ఆమాటవినగానే. మాట్లాడకుండా వింటున్నట్టు అలానేవుండిపోయాను. “తనకి తలనొప్పిగా ఉందంట…భరించలేకున్నా, ఏమన్నా టాబ్లెట్ వుంటే నిన్ను అడగమని నాకు ఫోన్ చేసింది”అన్నాడు. ఆమాట వినగానే నాలో టెన్షన్ఎగిరిపోయి పెదవులపై చిరునవ్వు వెలిసింది. “అయ్యో…దానికే నీకు ఫోన్ చేయాలా… నన్ను అడిగితె సరిపోతుంది కదా” అన్నాను. “అదే నేను చెప్పాను… కాని ఈ టైములో తనొచ్చి నిన్నుఅడగటం బావుండదని నాకు ఫోన్ చేసింది… ఏమనుకోకుండా కొంచెం ఏదన్నా తలనొప్పి టాబ్లెట్ వుంటే ఇచ్చి రాకూడదూ” అన్నాడు. “నాదగ్గర సారిడాన్ వుంది, ఇప్పుడే ఇచ్చోస్తాను”అన్నాను. “ఓకే… థాంక్యూ, వుంటాను మరి…గుడ్ నైట్” అన్నాడు. “ఓకే… గుడ్ నైట్”అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాను.
ఆడది రంకు చేయాలనీఅనుకోవాలే గాని ఆవిషయం గడపకి కూడా తెలియకుండా చేస్తుంది అన్న సామెత నిజమేఅనిపించింది. ఇంత రాత్రివేళ ఎవరన్నా ఉమఇంట్లోకి నేను వెళ్లటం చూసి, తన భర్తకి తెలిపినా అతనికి అనుమానం రాకుండా తను పన్నినఎత్తుగడకి మనసులో ప్రశంసించకుండా వుండలేకపోయాను. తన భర్త నుంచి వచ్చిన ఫోనే నన్ను రమ్మని పిలిచినట్టు భావిస్తూ… టీవీ,ఫ్యాను, లైట్లు మొత్తం ఆఫ్ చేసి నైట్ లాంప్ ఒకటి ఆన్ చేసి బయట లాక్ చేసుకునిసరాసరి ఉమ ఫ్లాట్ చేరుకొని డోర్ కొడదామని టచ్ చేసానో లేదో… లోపల లాక్ వేయలేదుఅనుకుంటా. తలుపు కొద్దిగా తెరుచుకుంది. లోపలికి వస్తూనే తలుపు మూసేశాను. లాక్ అయిపొయింది డోర్. ఫ్లోరోసెంట్ ట్యూబ్లైట్ వెలుతురులో ముందుగదివెలిగిపోతోంది. గదికి అనుకుని ఎడమవైపురెండు బెడ్రూంలు, కుడివైపు మొదట వంటగది, టాయ్లెట్ – బాత్రూం, వాటి వెనుక బాల్కనీవున్న డబల్ బెడ్రూం ఫ్లాట్ అది. ముందుగదిలోఉమ కనిపించలేదు. మొదటి బెడ్రూం బయటగడిపెట్టి వుంది. రెండవ బెడ్రూం తలుపుఓరగా తెరిచి వుంది. నెమ్మదిగా తలుపునెట్టాను. బెడ్ లాంప్ వెలుగుతోంది. బెడ్ మీద అపర రతీదేవిలా… వీపు భాగం నావైపువుండేలా ఒకపక్కకి తిరిగి పడుకుని వుంది ఉమ. నేను తనకి వేసుకోమని ఇచ్చిన పింక్ ఎంబ్రాయిడరీ వర్కు తెల్లచీరలో వున్న తననిచూడగానే నా మతి గతి తప్పింది. ఎర్రరంగు జాకెట్… దానిమీద నల్లచుక్కలడిజైను… జాకెట్టు చీర మధ్య తన నడుము భాగం నన్ను వెర్రేత్
