సదా మీ సేవలో 18

సదా మీ సేవలో 18:

అలా కొంచెం దూరం వొంటరిగా ఆమె క్లాస్ రూం వయిపు వెళ్ళిన ఆమెకి దారి పక్కనే వున్న చెట్ల గుబురులో నుంచి సన్నగా కేకలు వినిపించాయి..అటు చూసిన నాన్సీ కి అక్కడ మేరీ ఆమె ఫ్రెండ్స్ కొందరు కనిపించారు… వాళ్ళు ఈమె వంకే చూస్తూ వున్నారు.. మేరీ ఈమె వంక చూస్తూ ఏదో చెపుతుంది ఆమె ఫ్రెండ్స్ కి. వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ లో ముగ్గురు అమ్మాయిలు మేరీ తో పాటు ఇంకా అయిదు మంది అబ్బాయిలూ వున్నారు. వాళ్ళలో ఒకడు ముందుకు వచ్చి నాన్సీని అటు రమ్మని పిలిచాడు. నన్సీకి ఒక్క క్షణం అక్కడికి వెళ్ళాలో వెల్లకూడదో అర్ధం కాలేదు. ఆమె అదే ఆలోచనలో వుంటే మేరీ ఆమెని పిలిచింది చేతితో సైగ చేస్తూ…
‘హే నాన్సీ! ఇటు రా.. మేమేమి నిన్ను తినేసేయం లే…రా.. రా…’
ఇంక వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాక తప్పలేదు నన్సీకి. ఆమెకి కూడా రాత్రి వచ్చిన కల గురించి అర్ధం కాక మేరీ ని ఇంకొక సారి చూడాలి అనిపిస్తుంది… అలా ఆలోచిస్తూ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళిన నాన్సీ ని చూస్తూ…
‘హే నాన్సీ!! నువ్వు నిన్న ఏదో మిస్ బిహేవియర్ చేసావంట…ఆ…’ అని గదమాయించాడు వాళ్ళలో పొడుగ్గా వున్న ఒక కుర్రోడు. అతని పేరు డేవిడ్…
‘మిస్ బెహేవియర్ కాదు నన్నే బెదిరించే టట్టు తినేసేటట్టు చూసింది…’అనింది మేరీ.
‘మిస్ బిహేవియర్ చేసింది నేను కాదు ఈమె. నన్ను పట్టుకుని ఏదేదో చెయ్యాలని చూసింది’ అని అంటూ మేరీ వంక చూపించింది నాన్సీ…
‘నిన్ను పట్టుకుని ఏమి చేసింది.. చెప్పు చెప్పు..’ అని ఒక వెర్రి నవ్వు నవ్వాడు డేవిడ్..
‘మరీ… మరీ…’ అంటూ నీళ్ళు నములుతున్న నాన్సీ ని చూసి అక్కడ వున్న వారు అంతా పగల బడి నవ్వారు…
‘సరే నేను ఇంక క్లాస్ కి వెళతాను ఆల్రెడీ క్లాస్ టైం అయిపోయింది…’ అనింది నాన్సీ..
‘ఆహా మీ క్లాస్ స్టూడెంట్స్ ఎవరూ లేకుండానే స్టార్ట్ అయిపోతుందా?’ అన్నాడు సన్నగా రివట లాగ వుండే బోరిస్.
‘ఎందుకు లేరు మా క్లాస్ స్టూడెంట్స్ అంతా అక్కడే వుంటారు..’
సరే అయితే ఇక్కడ ఎవరు వుండేది… అని అక్కడ చెట్ల గుబురులో వున్న ఆమె క్లాస్ స్టూడెంట్స్ ని చూపించాడు బోరిస్… అక్కడ ఆమె నిన్న చూసిన క్లాస్ మేట్స్ అందరూ వున్నారు.. వాళ్ళు అందరూ రక రకాల విన్యాసాలు చేస్తున్నారు. ఒకడేమో ఫాన్ ని కాళ్ళ దాకా తీసేస్కుని గెంతుతూ వున్నాడు కంగారూ లాగ, ఇంకొకడు గుద్దలనీ విప్పేసి ఆ చట్ల పొడవుని జాన బెట్టేలతో కొలుస్తున్నాడు… ఇంకొకడు చాలా సీరియస్ గా అక్కడ వున్న గడ్డి నంతా పీకేస్తున్నారు… ఇంకొక అమ్మాయి అక్కడికి దూరంగా కూచుని సీరియర్ బుక్స్ కాబోలు తొందర తొందర గా రాసెస్తుంది… అదంతా చూసిన నాన్సీ కి వాళ్ళందరినీ ఈ సీనియర్స్ రాగింగ్ చేస్తున్నట్టు అర్ధమయింది. ఆమెకి ఒక్క సారిగా అక్కడి నుంచి పారి పోవాలని పించింది. కానీ వాళ్ళందరూ ఆమెని చుట్టుముట్టేశారు అప్పటికే…
‘ప్లీస్! నన్ను ఏమి చెయ్యకండి’ అనింది ఏడుపు గొంతుతో…
ఆమె దగ్గరికి వచ్చి చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్న మేరీ….
‘భయపడకు…మేము నిన్ను ఏమీ చెయ్యం… నీకు స్పెషల్ ట్రీట్మెంట్ ఇస్తాం… వీళ్ళ లాగ నిన్ను ఏమీ చెయ్యం’ అని చెప్పి ఆమెని అక్కడికి దూరంగా లాక్కు వెళ్ళింది బలవంతంగా…..ఆమెతో పాటూ వాళ్ళు నలుగురూ ఆమెకి సాయం చేసారు నాన్సీని లాక్కు వెళ్ళడంలో…
అక్కడ గుబురుగా వున్న చెట్ల మధ్యలోకి లాకు వెళ్ళిన వాళ్ళు అక్కడ ఎత్తుగా పెరిగి వున్న గడ్డి మీద కుదేసారు. అక్కడికి ఎవరూ కనిపించడం లేదు. ఒక వేల గట్టిగా అరిచినా కూడా ఎవరికీ వినిపించే చాన్స్ కూడాలేదు. అక్కడ కింద కూచున్న నాన్సీ చుట్టూ వాళ్ళు నలుగురూ నిలుచున్నారు. నాన్సీ వాళ్ళు నలుగురినీ ఏడుపు గొంతుతో చూస్తూ ‘ప్లీజ్! నన్ను ఏమీ చెయ్యకండి కావాలంటే నిన్న చేసిన దానికి కాళ్ళు పట్టుకుని సారీ చెపుతాను అనింది’ జీరపోయిన గొంతుతో.

‘యు సి నాన్సీ! నీకు మేము స్పెషల్ ట్రీట్ మెంట్ ఇస్తాం.. యు ఆర్ మై జూనియర్… నువ్వు మేము చెప్పినట్టు వింటే నిన్ను ఏమీ చెయ్యం…’ అన్నాడు బోరిస్.
‘నువ్వు మేము చెప్పి నట్టు వినక పోతే చాలా సివియర్ రాగింగ్ ఫేస్ చెయ్యాల్సి వుంటుంది…..’ అన్నాడు డేవిడ్ ఆమె వయిపు తన తర్జన ని చూపిస్తూ..
‘మీరు ఏమి చెయ్య మంటే అది చేస్తాను… నన్ను వదిలి వెయ్యండి’ అనింది నాన్సీ కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరుగు తుంటే… ఆమెని చూసి జాలి పడుతున్నట్టు ఫేస్ పెట్టిన శాంతి అనే ఇండియన్ (ఈమె ఆ నలుగురిలో ఒకామె) ఆమె పక్కనే కూచినే ఆమె చెక్కిళ్ళని తన రెండు చేతులతో పట్టుకుని ‘ఏడవకే!! ఏడిస్తే నువ్వు చాలా కసిగా వున్నావ్….’ అంటూ కసిగా కన్ను గీటి ఆమె పెదవులు పట్టుకుని కోరక దానికి ట్రై చేసింది. ఆమె చెయ్య బోయే పనిని ముందు గానే అర్ధం చేసుకున్న నాన్సీ ఒకా విదుల్పు విదిల్చింది…. ఆ విడుల్పుకి కొంచెం దూరంలో పడింది శాంతి. ఆమెకి కోపం ఒక్కసారిగా నషాళానికి అంటింది.
‘యు స్టుపిడ్! నన్నే కొడతావా.. కం ఆన్ గైస్ కం అండ్ హేవ్ హర్… సక్ హర్ షీ ఈస్ వెరీ హాట్….’ అంటూ ఆమె ఫ్రెండ్స్ ని రెచ్చ గొట్టింది. అంతే ఒక్క సారిగా ఆ నలుగురూ ఆమె మీద పడ్డారు.

(ఇంకా ఉంది)